De Kunsthal Rotterdam toont in de designgalerij een collectie van vijftig originele trapauto's uit de jaren dertig, veertig en vijftig. De antieke speelgoedauto's zijn afkomstig uit de collectie van Rop Ranzijn (1949) en worden voor het eerst tentoongesteld. Ranzijn kocht begin 2009 in een opwelling een hele verzameling oude trapauto's. Binnen enkele maanden knapte hij de auto's op en herstelde hij ze in hun oude glorie. De bijzondere collectie is grotendeels afkomstig uit de verzameling van oud-voetballer Marc Overmars, die ze van over de hele wereld meenam. Te zien zijn onder andere een Jaguar E-type, een witte Rolls-Royce, een stoere legerjeep met camouflageprint, een Citroën DS Cabriolet, enkele Ferrari's en een rode brandweerwagen.
Passie
Al in zijn jeugd speelde Ranzijn met trapauto's en scheurde hij in het Vondelpark van de bruggen af, terwijl oude mannen vanaf bankjes toekeken. Mede dankzij de passie die Ranzijn voor zijn nieuwe aanwinsten heeft ontwikkeld is vrijwel de hele collectie binnen drie maanden gerestaureerd. Dag en nacht heeft hij aan de trapauto's gewerkt. Sommige van de kleurrijke speelgoedauto's waren er zo slecht aan toe dat het veel tijd kostte om ze te herstellen. Ranzijn ziet het opknappen als het vertroetelen van zijn kinderen. ‘Het is geweldig wanneer een aanvankelijk afgeschreven auto na verloop van tijd weer in een verse laklaag tussen de andere auto's staat te pronken', aldus Ranzijn.
Extra
Heeft u een foto in bezit van een trapauto met daarbij een mooi verhaal, laat het ons weten en stuur uw foto en verhaal naar communicatie@kunsthal.nl.
Karren Maar
"Karren maar" toont een collectie van vijftig originele trapauto's uit de jaren dertig, veertig en vijftig. De antieke speelgoedauto's zijn afkomstig uit de collectie van Rop Ranzijn (1949) en worden voor het eerst tentoongesteld. Al in zijn jeugd speelde Ranzijn met trapauto's en scheurde hij in het Vondelpark van de bruggen af, terwijl oude mannen vanaf bankjes toekeken. Mede dankzij de passie die Ranzijn voor zijn nieuwe aanwinsten heeft ontwikkeld is vrijwel de hele collectie binnen drie maanden gerestaureerd.
Reacties 
K.J. Boonstra: "De trapcar is een Amerikaans product en in de 70-er jaren toen er hier benzineschaarste was geïmporteerd door iemand in het Gooi. Via die importeur (een particulier) heb ik onze trapcar gekocht. We hebben deze car veel gebruikt bij onze recreatiewoning en deden er ook wel boodschappen mee. Beide personen kunnen trappen en daar hangt natuurlijk de snelheid vanaf. Er zitten drie versnellingen op. Een helling is dus geen probleem. Ik heb me ook wel eens laten trekken door een jachthond maar toen kwam ik in de krant als een soort dierenbeul..."
Hub. Relouw: "Mijn vader maakte in 1947 deze trapauto. Zowel mijn broer en ik, mijn zoon en kleinkinderen hebben ermee gespeeld en we hebben er veel plezier aan beleefd."
Kees van der Poel uit Badhoevedorp: "Op bijgaande foto ziet u mij met mijn zusje in ca. 1958 rijden met een groene trapauto, type Willy Jeep, op stepluchtbandjes met gelagerde aluminium velgen, aangedreven door stangen met een achterwiel krukasaandrijving. Mijn vader had deze trapauto voor mij gekocht. Ik heb er jaren van genoten en er veel mee gereden. Omdat mijn vader een autoplaatwerkerij en spuiterij had, heb ik de trapauto nog omgebouwd tot blauwe politiewagen met zwaailicht en andere varianten. Uiteindelijk paste ik er niet meer in en is de auto verdwenen. Maar bij foto's als deze komt deze goede herinnering altijd weer boven."
Ellen Moens en Pascal Walther: "Wij zijn twee jaar geleden heel toevallig aan een trapauto gekomen. Mijn vrouw bracht twee jaar geleden onze kinderen naar school. Het was kennelijk de dag dat er grof vuil werd opgehaald want op weg naar school stond er allerlei puin langs de straat. Waaronder een blikken trapauto die met een kwast communistisch-rood was geschilderd. Na mij gebeld te hebben met de vraag of ze hem mee naar huis mocht nemen begon het feest pas echt. Eerst moest alle verf eraf. Onder de rode verf zat de originele lak (een azuurblauwe kleur). Om het goed aan te pakken heb ik de hele auto kaal geschuurd met schuurpapier en Scotch Brite, totdat de hele auto blank was. Vervolgens uitgedeukt, geplamuurd, geschuurd en de auto in onze toenmalige schuur in de grondverf gespoten. Toen moest er een goede kleur gevonden worden. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een oud-blauwe kleur. Ook dit is in de schuur gedaan en daarna kon alles weer in elkaar gezet worden. Met behulp van de buurman hebben we de verlichting in ere hersteld en voorzien van een mooie tuimelschakelaar in plaats van de witte plastic drukschakelaar die er op zat. De auto, een Moskvich, is nu een mooie blikvanger in ons huis. Helaas heb ik er iets te lang over gedaan om de auto helemaal af te krijgen, het kost onze jongste zoon nu te veel moeite om de auto in beweging te krijgen, omdat zijn benen te lang zijn."
Ludy van Heijst-Genemans: "Op deze foto zit in mijn rode Austin trapauto, zo rond 1951/52. Ik kan mij er helaas niet erg veel meer van herinneren, dan alleen dat ik in het begin moeite had om bij de trappers te kunnen. Mijn vader heeft deze foto's van mij gemaakt naast zijn Austin. Van hem heb ik ook na het behalen van mijn rijbewijs in 1966 een rode Austin Mini gekregen. Ben erg blij dat deze foto's bewaard zijn gebleven."
Gerard van der Schoot: "Que bellisimo! Toevallig kwam ik deze trapauto, in 1955 gefabriceerd in Bologna door Giordani, twintig jaar geleden in België tegen. Vlak na aankoop heb ik hem vereeuwigd, met mijn fotogenieke oudste dochter (toen 4 jaar) Hanne. Lang geleden heb ik nog een tweede exemplaar gezien in het toenmalige Autotron in Rosmalen. Als slot, voor een metalen trapauto niet onbelangrijk: Oude liefde roest niet!"
Joke Broeders de Wijs: "Deze foto is gemaakt in 1951. Ik was vier jaar en woonde toen in Arnhem. Er was destijds een "Parijs" feest, waar een fotograaf dit autootje bij zich had. Hij vroeg of ik er mee op de foto wilde. Dat was in die tijd een grote eer. Deze foto heb ik altijd bewaard."
Dick Klinkhamer: "Ik bezit ook een oude trapauto. Een oude groene Amerikaanse legerjeep met een ster op de voorkant. In 1946 kreeg ik 'm van mijn grootvader. De auto was het enige exemplaar en stond in de etalage bij Vroom & Dreesmann te Zwolle. Op de dag van de verkoop is mijn grootvader, lang voor de opening van de winkel voor de deur gaan staan om er als eerste te zijn.
In de loop der jaren is de auto ook een paar maal uitgeleend voor voordrachten en voor een sinterklaasfeest van een personeelsvereniging. De auto is van aluminium. Het originele stuur (was ook aluminium) is kapot gegaan en vervangen door een stalen. Ook het verstelbare houten bankje is kapot, maar ik weet nog precies hoe het eruit zag. De kleur is in de loop der jaren wat achteruit gegaan, maar de ster is nog duidelijk te zien."
Matthias Lootens: "Hierbij een foto van m'n zoontje in een Lotus racetrapauto in de kleuren van John Player Special. De pet past perfect bij de charme van dit autootje! Ook al was het autootje nog in prima staat, toch ben ik gestart met de restauratie. Ik maakte een mal van het verfmotief en daarna heb ik hem gezandstraald. Nu nog uitblutsen, plamuren schuren, enz. om 'm in originele staat terug te stellen! Ik hoop wel dat m'n zoontje z'n petje nog past als het autootje, na lange tijd, terug in zijn oorspronkelijke staat zal zijn!"
Huub van der Meeren: "Reeds vanaf mijn jeugd ben ik in het bezit van deze trapauto. Overal is deze voor gebruikt en zijn er ontelbare momenten van gevoel zoals een echte autocoureur het beleefd, in mijn gedachten voorbijgekomen. Nog steeds koester ik dit exemplaar, ondanks dat het zeer waarschijnlijk, zoals bij vele anderen, op een vergetelijke plaats op de bovenste zolder is beland. Welk merk het is, heeft mij nooit beziggehouden maar nu heb ik nog even op de grill gekeken (n.a.v. de reactie van Gerard van der Schoot) en daar meen ik warempel Giordani te ontwaarden. Zeer waarschijnlijk is hier dan het derde exemplaar opgedoken! Fijn dat n.a.v. uw tentoonstelling bij mij de leuke herinneringen weer bovenkomen."
