Prix de Rome Beeldende Kunst 2017

2 december 2017 – 25 februari 2018
Hal
4
De Kunsthal presenteert in samenwerking met het Mondriaan Fonds de tentoonstelling ‘Prix de Rome Beeldende Kunst 2017’ waarin nieuw werk van de vier genomineerden te zien is. Het publiek maakt in de tentoonstelling kennis met het werk van Melanie Bonajo, Rana Hamadeh, Saskia Noor van Imhoff en Katarina Zdjelar.

OVER DE KUNSTENAARS

Melanie Bonajo (Heerlen,1978) woont en werkt in Amsterdam. Zij studeerde aan de Rietveld Academie en deed residencies aan de Rijksakademie in Amsterdam en ISCP in New York. Voor de Prix de Rome tentoonstelling in de Kunsthal werkte ze verder aan het project Progress vs. Sunsets. In tegenstelling tot meer traditionele natuurdocumentaires wil Bonajo laten zien hoe onze relatie met de natuur is veranderd door de populariteit van amateurfilmpjes waarin dieren acteurs zijn geworden van de menselijke fantasie. Zij doet dit door dierenfilmpjes te bekijken door de ogen van kinderen. Zo stelt haar nieuwe film indirect vraagstukken aan de orde over dierenrechten in relatie tot biodiversiteit, kapitalisme, verstedelijking en de westerse rationalistische traditie. Gaan de kinderen zich in de nabije toekomst afzetten tegen volwassenen en als afscheidingsbeweging een eigen maatschappij beginnen?

Rana Hamadeh (Beirut/Libanon, 1983) woont en werkt in Rotterdam. Zij deed haar master aan de Dutch Art Institute/ArtEZ in Enschede. Hamadeh ontwikkelt langdurige onderzoeksprojecten zoals haar grootschalige operaproject ‘The Ten Murders of Josephine’. Hamadeh bouwt in het project voort op het genre van rechtzaakspektakels en onderzoekt de condities van rechtsgeldigheid en het recht van spreken als onderdeel van juridische verhandelingen. Ze stelt daarbij vragen aan de orde als ‘Hoe kan men in het heden getuigen over wat is uitgewist door koloniaal en patriarchaal geweld?’ In een poging de rechtspraak te kraken gebruikt Hamadeh het theater om een kakofonisch monument op te richten voor afwezige en uitgewiste stemmen, voor het onopgemerkte, onuitgesprokene en onuitspreekbare. Voor de tentoonstelling in de Kunsthal ontwikkelt zij een act uit deze opera die in zijn geheel wordt opgevoerd op 14 en 15 december in de Schouwburg Rotterdam. 

Saskia Noor van Imhoff (Mission/Canada, 1982) woont en werkt in Amsterdam. Zij studeerde aan de Rietveld Academie en was resident bij De Ateliers en Künstlerhaus Bethanien in Berlijn.Van Imhoff maakt installaties die ontstaan uit haar fascinatie voor systemen van het tentoonstellen, archiveren en conserveren van (kunst)objecten. In de installatie #+31.00, gemaakt voor de Prix de Rome-tentoonstelling in de Kunsthal, onderzoekt Van Imhoff hoe de tentoonstellingsruimte als artificiële vitrine kan dienen. Daarnaast vraagt Van Imhoff zich in #+31.00 af of het ontleden van een onderhuids systeem niet tegelijkertijd een nieuwe constructie creëert. Hoe definiëren onzichtbare, immateriële en associatieve eigenschappen van een ruimte ons begrip van onze omgeving?

Katarina Zdjelar (Belgrado/Servië, 1979) woont en werkt in Rotterdam. Zij studeerde onder andere aan het Piet Zwart Instituut in Rotterdam. In haar video’s, geluidswerken en andere projecten onderzoekt zij hoe mensen zich gedragen door via taal, stem en lichaamstaal opnieuw hun eigen identiteit uit te vinden wanneer zij zich bewegen tussen verschillende culturen. De filminstallatie die zij voor de Prix de Rome maakt is geïnspireerd op het archiefmateriaal van een dansstudio die in 1945 werd opgezet in het naoorlogse Dresden. De choreografieën die daar werden gemaakt zijn geïnspireerd op het grafische werk van Käte Kollwitz. De choreografieën van deze studio zijn geïnspireerd op het grafische werk van Käte Kollwitz. De artistieke en maatschappelijke verwantschap tussen Köllwitz en de oprichtster van de dansstudio, vermengt Zdjelar met andere voorbeelden van feministische, pacifistische en collectieve acties. Het resultaat is een film over het lichaam als een instrument van verzet en mogelijkheden.

PUBLICATIE

Bij de tentoonstelling verschijnt een publicatie met het werk van de genomineerde kunstenaars. Deze bevat teksten van Maria Barnas, Julia Mullié en Laurens Otto en is uitgegeven door nai010 uitgevers. 

OVER PRIX DE ROME

Prix de Rome is de oudste en meest genereuze prijs in Nederland voor beeldend kunstenaars onder de 40 jaar. Het doel van de prijs is getalenteerde beeldend kunstenaars te traceren en hen te stimuleren zich verder te ontwikkelen en hun zichtbaarheid te vergroten. Sinds 2012 wordt de prijs georganiseerd en gefinancierd door het Mondriaan Fonds. Prix de Rome Beeldende Kunst 2017 is gewonnen door beeldend kunstenaar Rana Hamadeh. Hamadeh won de onderscheiding voor een nieuwe akte van haar operaproject The Ten Murders of Josephine, lees meer. 

Meer informatie over de tentoonstelling

Pers

Zoom
Katarina Zdjelar, AAA (Mein Herz), 2016 (still)
1/4
Zoom
Melanie Bonajo, Home Coming Queen, HD-videostill, 2017 - work in progress
2/4
Zoom
Rana Hamadeh, The Sleepwalkers, 2016
3/4
Zoom
Saskia Noor van Imhoff, #+21.00, 2016, De Appel, Foto Gert Jan van Rooij; courtesy by Fons Welters
4/4
PrixdeRome2017-Melanie Bonajo-1682.jpg
Melanie Bonajo, Progress vs. Sunsets, HD-Video “00”48”24 Installation with Theo Demans. Installation view. Photo: Daniel Nicolas
PrixdeRome2017-Rana Hamadeh-1709.jpg
Rana Hamadeh, The Ten Murders of Josephine [The Tongue Twister]. Movement from the Opera, The Ten Murders of Josephine, Act III. 8-Channel Sound installation with Disklavier & Telephone. Installation view. Photo: Daniel Nicolas
PrixdeRome2017-Saskia Noor van Imhoff-2056.jpg
Saskia Noor van Imhoff, # +31.001. 1. Fairly soft, very heavy, semi-hard (3–3.5), ductile, malleable, hackly fracture (can be scratched with a fingernail). Opaque with metallic lustre. Very thin sheets are translucent, letting through weak, greenish light
PrixdeRome2017-Katarina Zdjelar-1806.jpg
Katarina Zdjelar, Not a Pillar Not a Pile (Tanz fur Dore Hoyer). Multichannel audio-video work, 5'50" loop. Installation view. Photo: Daniel Nicolas